«Ηταν από την αρχή φανερό ότι το δικαστήριο δεν ήταν πρόθυμο να πειστεί από τα επιχειρήματά μου. Οι δικαστές ήταν πολύ επιθετικοί, έδειχναν να μη θέλουν να καταλάβουν το νόημα της σελίδας. Το χαρακτήρισαν εμμονικό, προσβλητικό». Αυτά λέει στην «Κ» ο 27χρονος Φίλιππος Λοΐζος, υπάλληλος ιχθυοτροφείου και δημιουργός της δημοφιλούς σελίδας στο facebook «Γέρων Παστίτσιος», λίγη ώρα μετά την πρωτοφανή απόφαση του Τριμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών που τον καταδίκασε σε 10 μήνες φυλάκιση με αναστολή για εξύβριση θρησκεύματος κατ’ εξακολούθηση.

Η δίωξη περί εξύβρισης των θείων τού είχε ασκηθεί έπειτα από ερώτηση στη Βουλή που είχε καταθέσει το 2012 ο (σήμερα προφυλακισμένος για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης) βουλευτής της Χρυσής Αυγής Χρήστος Παππάς. Στην ερώτηση υποστήριζε ότι ο δημιουργός της σελίδας «Γέροντας Παστίτσιος» «υβρίζει, ειρωνεύεται και προσπαθεί να ευτελίσει την ιερή μορφή τηςΕλληνορθοδοξίας, τον Γέροντα Παΐσιο». Αυτό φαίνεται ότι ξύπνησε τα θρησκευτικά αντανακλαστικά των αρχών που συνέλαβαν τον Λοΐζο, ξεσηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων μεταξύ των φίλων της σατιρικής του σελίδας, αλλά και όσων απλώς υποστηρίζουν την ελευθερία της έκφρασης. Ακόμα και τότε, ουδείς ανέμενε ότι θα ακολουθούσε καταδικαστική απόφαση. Αξίζει να σημειωθεί
επίσης ότι ο εισαγγελέας πρότεινε χαμηλότερη ποινή από αυτήν που τελικά επιβλήθηκε στον 27χρονο.

«Ατυχή, αλλά καθ’ όλα σεβαστή» χαρακτήρισε την απόφαση του δικαστηρίου ο δικηγόρος του Φίλιππου Λοΐζου, Γιώργος Κλεφτοδήμος, εκφράζοντας παράλληλα την έκπληξή του γι’ αυτήν, δεδομένου ότι «το αδίκημα της καθύβρισης θρησκεύματος δεν πληρούται κατά τους αντικειμενικούς του όρους».

Οπως και ο ίδιος ο δημιουργός της σελίδας, άλλωστε, έχει επανειλημμένως δηλώσει ότι ο σκοπός αυτής ήταν να καυτηριάσει τη διαστρέβλωση των λεγομένων του γέροντα Παΐσιου από διάφορες πλευρές, συχνά μάλιστα και για ιδιοτελείς και σαφώς αντίθετους με τις διδαχές του γέροντα σκοπούς. Οπως ήταν αναμενόμενο, ασκήθηκε έφεση.

Σε κάθε περίπτωση, με ενδιαφέρον αναμένεται η δημοσίευση της λεπτομερούς καταγραφής των όσων έλαβαν χώρα στη δίκη, την οποία καταγραφή έχει ήδη ξεκινήσει ο κ. Λοΐζος. Ο ίδιος, πάντως, παρά την περιπέτεια, δεν μετανιώνει για το χαρακτήρα που έπλασε. «Εκανα ό,τι κάνει καθένας, είπα την άποψή μου μέσω της σάτιρας», καταλήγει.
(πηγή Καθημερινή)

Για την υπόθεση έχουν εκδώσει δελτία τύπου η

Ελληνική Ένωση για τα δικαιώματα του ανθρώπου

Το διοικητικό συμβούλιο της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, με αφορμή την πρωτόδικη καταδίκη του δημιουργού της σελίδας κοινωνικής δικτύωσης «Γέρων Παστίτσιος» εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση στις 16 Ιανουαρίου 2014:

Στο μεσαίωνα ολοταχώς

Παρά τη χαμηλή της θέση στις επικοινωνιακές προτεραιότητες της συγκυρίας, η σημερινή καταδίκη του δημιουργού της σελίδας κοινωνικής δικτύωσης “Γέρων Παστίτσιος” αποκτά εμβληματικό εκτόπισμα. Η πρώτη, μετά από δεκαετίες, αναβίωση της διάταξης που ποινικοποιεί την “καθύβριση θρησκεύματος” εγγράφεται στην πρόσφατη σειρά φαινομένων παλινόρθωσης των πιο σκοτεινών σελίδων της ιστορίας των δικαιωμάτων στην Ελλάδα. Ενώ τα στελέχη της Χρυσής Αυγής οδεύουν με βαρύτατες κατηγορίες στη φυλακή, οι κινητοποιήσεις και οι συμμαχίες της ήδη πιάνουν τόπο καθώς οι ιδεολογικές της επιλογές έχουν διαχυθεί σε θεσμούς που υποτίθεται ότι υπάρχουν για να προστατεύουν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Θυμίζουμε πως η αστυνομική κινητοποίηση που οδήγησε στη σύλληψη του δημιουργού της σελίδας κοινωνικής δικτύωσης ξεκίνησε από επερώτηση του προφυλακισθέντα ως υπαρχηγού της εγκληματικής οργάνωσης το Σεπτέμβριο 2013.

Έχοντας αγωνιστεί σε ανύποπτο χρόνο για την ελευθερία του λόγου και της τέχνης καθώς και για τον απεγκλωβισμό του κράτους και του δικαίου από το βραχνά της θεοκρατίας, η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου διακατέχεται όχι πια από απλή ανησυχία, αλλά δυστυχώς από βεβαιότητα για μια θεσμική και ιδεολογική οπισθοδρόμηση που δεν φαίνεται να έχει τέλος.

Ας αναλογιστούν τις συνέπειες της αδράνειάς τους όσοι νόμιζαν πως οι παρωχημένοι νόμοι δεν χρειάζεται να καταργηθούν αφού δήθεν έχουν απενεργοποιηθεί στην πράξη. Ας αναλογιστούν τις συνέπειες της αφέλειάς τους όσοι εμπιστεύονται στη διακριτική εξουσία της ελληνικής δικαιοσύνης, ως έχει, αποκλειστικές αρμοδιότητες για την ανάταξη της πολιτείας και την προκοπή της κοινωνίας.

Η σημερινή απόφαση δείχνει ότι η ελευθερία του λόγου, θεμελιώδης πυλώνας της κοινωνικής συμβίωσης σε ένα δημοκρατικό κράτος δικαίου, τελεί υπό αμφισβήτηση όχι μόνο από τους καταστατικούς εχθρούς της δημοκρατίας αλλά από τους πολιτειακά εντεταλμένους προστάτες της.

Δελτίο τύπου έχουν εκδώσει και οι

Οικολόγοι Πράσινοι

Θρησκευτική Ελευθερία στην Ελλάδα-Σχήμα Οξύμωρο

Εκδικάστηκε σε πρώτο βαθμό η υπόθεση του 27χρονου χρήστη του διαδικτύου, Φίλιππου Λοΐζου που ξεκίνησε κατόπιν καταγγελιών της Χρυσής Αυγής. Ο 27χρονος κατηγορήθηκε επειδή διατηρούσε λογαριασμό σε ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης στην οποία σατίριζε γνωστό ορθόδοξο μοναχό, τον Γέροντα Παΐσιο. Προηγήθηκε έρευνα της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος στο σπίτι του κατηγορούμενου και σύλληψή, ενώ με την πρόσφατη απόφασή του το δικαστήριο τον καταδίκασε σε δέκα μήνες φυλάκιση για «κατ’ εξακολούθηση καθύβριση θρησκεύματος».

Και ενώ η θρησκευτική ελευθερία κατοχυρώνεται από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (άρθρο 9), αλλά και με το άρθρο 13 του Συντάγματος έναντι επεμβάσεων του κράτους, αλλά και πλείστες συνταγματικές διατάξεις (θυμίζουμε ενδεικτικά την θεμελιώδη αρχή της ισότητας άρθρο 4, παρ.1 Σ., το σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας άρθρο 2 παρ. 1 Σ. και την ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας άρθρο 5 παρ. 1 Σ.), εντούτοις η καταπάτηση του δικαιώματος δεν είναι σπάνια, με αποτέλεσμα η χώρα μας να έχει το θλιβερό προνόμιο των περισσότερων καταδικών σε θέματα θρησκευτικής ελευθερίας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Η σημερινή μάλιστα απόφαση συνδέεται άμεσα με το θεμελιώδες δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης, κομβικό σημείο στην οργάνωση του συνταγματικού αυτοκαθορισμού, στην οποία η θρησκευτική ελευθερία αποτελεί lex specialis.
Τα επίμαχα άρθρα 198 και 199 του Ποινικού Κώδικά, που αποτέλεσαν τη βάση για την καταδίκη, αφορούν στην επιβολή της θρησκευτικής ειρήνης και απαγορεύουν για το λόγο αυτό τόσο την κακόβουλη βλασφημία, όσο και την καθύβριση θρησκευμάτων. Τα άρθρα αυτά πρέπει να καταργηθούν γιατί αφενός λειτουργούν περιοριστικά στην ελευθερία της έκφρασης, αφετέρου παραβιάζουν τη θρησκευτική ισότητα αφού «προστατεύουν» μόνο κάθε ανεκτή θρησκεία (δίνοντας με τον τρόπο αυτό τη δικαιοδοσία στο δικαστή να ορίσει ο ίδιος αν μία θρησκεία θεωρείται ανεκτή), σε αντίθεση με τη συνταγματική διάταξη που αναφέρεται σε κάθε γνωστή θρησκεία.

Παράλληλα όμως και με το ισχύον θεσμικό πλαίσιο, δημιουργούνται εύλογα ερωτηματικά για την απόφαση του δικαστηρίου, που σχετίζονται με την υποχρέωση απόδειξης όχι μόνο της αντικειμενικής, αλλά και της υποκειμενικής υπόστασης του εγκλήματος και συγκεκριμένα αν ο δράστης με την καθυβριστική ενέργειά του σκοπεί απευθείας (άμεσος δόλος) στην καθύβριση της θρησκείας και επιζητά με τον τρόπο αυτό την ικανοποίησή του. Αξίζει να σημειωθεί μάλιστα ότι υπάρχει αντίθετη νομολογία για ανάλογα ζητήματα. Ενδεικτικά αναφέρουμε την 4959/1994 απόφαση του Πλημμελειοδικείου Αθηνών, βάσει της οποίας δε συνιστούν καθύβριση χιουμοριστικά σχόλια δημοσιογράφου για τα Χριστούγεννα που δημοσιεύονται σε σατυρική στήλη εφημερίδας παρά το γεγονός ότι είναι ακραία και κακόγουστα. Αντιστοίχως και το Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης (αρ.αποφ.24070/2006) για την υπόθεση της ταινίας «Κώδικας Da Vinci» ανέφερε χαρακτηριστικά ότι ένα έργο φαντασίας και όχι ιστορικό, δεν είναι ικανό να κλονίσει τη θρησκευτική πίστη, στο μέσο συνετό ενήλικα άνθρωπο, αλλά ούτε να ανατρέψει τα δεδομένα αυτής της πίστης.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι ενστερνιζόμαστε απόλυτα την άποψη που απορρέει από τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, σύμφωνα με την οποία η ελευθερία της έκφρασης ισχύει και για τις πληροφορίες ή ιδέες που προκαλούν συγκρούσεις, σοκάρουν ή προξενούν ανησυχία. Ο πλουραλισμός, το φιλελεύθερο πνεύμα της ανεκτικότητας και της αξιακής πολυφωνίας, απαιτούν την πλήρη ελευθερία του λόγου, μία από τις λειτουργίες της οποίας, είναι και η πρόκληση της διαφωνίας. Αυτά είναι τα βασικά συστατικά της Δημοκρατίας, που οι θεσμοί οφείλουν να προστατεύσουν και να υπηρετούν. Διαφορετικά ο ολισθηρός δρόμος του σκοταδισμού και της οπισθοδρόμησης είναι ορατός. Και εφιαλτικός.

Η Θεματική Ομάδα των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ΟΠ