lathraΣύροι/ες πρόσφυγες, που βρίσκονται επί  εβδομάδες σε διαμαρτυρία/ απεργίας πείνας, εισπράττουν την απροθυμία και τη δυσκαμψία τους κράτους ως απάντηση στα αυτονόητα αιτήματά τους[1], έρχονται στο φως της δημοσιότητας νέες καταγγελίες[2] για τις απάνθρωπες συνθήκες κράτησης στην Αμυγδαλέζα, για κακοποίηση και συνεχή παραβίαση των στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στήνονται νέοι χώροι- κλουβιά για την “ανθρωπιστική και ευαίσθητη” υποδοχή των  προσφύγων στα λιμάνια των νησιών[3], η Ελλάδα εισπράττει δύο νέες καταδίκες από το Δικαστήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση και παραβίαση του δικαιώματος στην ελευθερία δύο μεταναστών.[4]  Τη στιγμή που συμβαίνουν όλα αυτά επιλέγει ο επίτροπος   Μετανάστευσης, Εσωτερικών Υποθέσεων και Ιθαγένειας της Ε.Ε. Δ. Αβραμόπουλος να δηλώσει  –στην  ίδια γραμμή φυσικά με  προγενέστερες δηλώσεις Κικίλια περί ανθρωπισμού και φιλόξενης χώρας- ότι  “όλα είναι καλά” στη χώρα μας σε σχέση με το μεταναστευτικό και ότι οι μετανάστες/στριες αντιμετωπίζονται με  «ανθρωπιά και  ευαισθησία», δηλώσεις που  αγγίζουν τα όρια του εμπαιγμού, της πολιτικής αήθειας και υποκρισίας.

Στο ίδιο μήκος κύματος ο Δήμαρχος της Αθήνας επικαλείται το   “σύγχρονο ευρωπαϊκό”[5] χαρακτήρα της  πόλης   για να θέσει ως ύψιστες προτεραιότητες το χριστουγεννιάτικο στολισμό της, τη  λειτουργικότητα και την κανονικότητα της, θεωρώντας ως εμπόδιο σ’ αυτή τη διαδικασία τους/τις πρόσφυγες στην πλατεία Συντάγματος και τον απεγνωσμένο αγώνα τους για την επιβίωσή.  Μια “σύγχρονη ευρωπαϊκή” πόλη, όπως και μια “σύγχρονη ευρωπαϊκή” χώρα, θα έπρεπε να έχει ως αδήριτο κανόνα τον άνθρωπο, την αξία της ανθρώπινης ζωής και την αλληλεγγύη και όχι να κουρελιάζει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και να απαξιώνει τις ζωές προσφύγων οι οποίοι/ες γλύτωσαν από τον πόλεμο για να κινδυνεύσουν στην κεντρική πλατεία της “σύγχρονης ευρωπαϊκής” πόλης και στα λιμάνια των νησιών της “σύγχρονης ευρωπαϊκής” χώρας. Κανένα νομικίστικο ή οικονομίστικο πρόσχημα δεν δικαιολογεί την ολιγωρία και την αναλγησία αυτή γιατί όταν πρόκειται για την προστασία της ανθρώπινης ζωής η μόνη ικανή και αναγκαία συνθήκη είναι η πολιτική βούληση. Κι αυτή -αποδεικνύεται καθημερινά και με τον πιο τραγικό τρόπο- ότι δεν υπάρχει!

Ευαγγελία Κιρκινέ

[1] http://charta.gr/refugees/

[2] http://charta.gr/amygdaleza/

[3] http://www.lathra.gr/the-news/45-announcements/496-klouvi-limenarxeio-12-14

[4] http://charta.gr/edad-condenmed-greece/

[5] http://www.efsyn.gr/arthro/proklitikes-diloseis-kamini-kai-avramopoyloy-gia-toys-prosfyges