Hunger_strike_by_guevara02Ο αγώνας του Νίκου Ρωμανού -ο οποίος βρίσκεται σε  απεργία πείνας από τις 10/11-  συνεχίζεται σήμερα για 25η ημέρα και η κατάσταση της υγείας του είναι εξαιρετικά κρίσιμη. Την Τρίτη χιλιάδες κόσμου διαδήλωσαν στους δρόμους στηρίζοντας το απολύτως δίκαιο και σύννομο αίτημα του για  χορήγηση εκπαιδευτικών αδειών, οι οποίες θα έπρεπε να ακολουθούν, ως φυσική συνέπεια, την επιτυχία του στις εισαγωγικές εξετάσεις -που το ίδιο το σύστημα του επέτρεψε να δώσει- και τη μετακίνησή του από  τις φυλακές Μαλανδρίνου στον Κορυδαλλό  -που το ίδιο το σύστημα ενέκρινε- προκειμένου να παρακολουθεί τα μαθήματά του στο ΤΕΙ. Το αίτημα αυτό στα χέρια “ακατάλληλων” λειτουργών φαίνεται να  γίνεται εργαλείο πολιτικού εκβιασμού  και εκδίκησης.

Η τελευταία ευκαιρία για την πολιτεία να διασκεδάσει τις εύλογες εντυπώσεις ότι  το σωφρονιστικό της σύστημα ενίοτε σωφρονίζει και δεν εκδικείται ούτε τιμωρεί πιθανά έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί με τη  δήλωση περί αναρμοδιότητας του υπουργού δικαιοσύνης Χ.Αθανασίου, την πρότασή του για την εξ αποστάσεως φοίτηση των κρατουμένων και την εκ νέου απόρριψη του αιτήματος του Ν.Ρωμανού από το δικαστικό συμβούλιο.

Η ζωή ενός νέου ανθρώπου κινδυνεύει καθώς χρησιμοποιεί το σώμα του “ως οδόφραγμα για μια ανάσα ελευθερίας” και  ως μέσο πίεσης και αντίδρασης στην ανάλγητη πολιτική του ρεβανσισμού και της καταφανούς παραβίασης της αρχής της ίσης μεταχείρισης των κρατουμένων. Αυτή η υπόθεση, και οι μεθοδεύσεις που τη συνοδεύουν,  έρχεται να επικυρώσει για άλλη μια φορά την ολισθηρή πορεία της κυβέρνησης ειδικά σε ό,τι έχει σχέση με το σεβασμό ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών.

Το ότι η απόρριψη του αιτήματος για εκπαιδευτική άδεια αφορά σε έναν  κρατούμενο ο οποίος είχε επιλεγεί για βράβευση  από τον υπουργό δικαιοσύνης για την επιτυχία του στις εισαγωγικές εξετάσεις (ο ίδιος είχε αρνηθεί το βραβείο)   έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με την κοινή λογική και αποκαλύπτει  το βάθος του εμπαιγμού και της εκδικητικότητας. Αστυνομοκρατία στο νοσοκομείο που νοσηλεύεται, εισαγγελική εντολή  για υποχρεωτική σίτιση -πράξη που συνιστά ιατρικό βασανισμό σύμφωνα με τις διεθνείς συνθήκες-  έρχονται να συμπληρώσουν την εικόνα ενός κράτους που έχει εδώ και καιρό κάνει την καταστολή, την  κατάχρηση εξουσίας και την αυθαιρεσία κανόνα στην πολιτική του.

Λειαίνεται έτσι το έδαφος για την ομαλή μετάβαση στη λειτουργία των  φυλακών τύπου Γ΄ με τις “ειδικές” συνθήκες κράτησης για τους “ειδικούς” κρατούμενους, την περιστολή ελευθεριών και δικαιωμάτων ως επιστέγασμα μιας πολιτικής που παραπέμπει πια όλο και περισσότερο σε ολοκληρωτικά καθεστώτα. Το δικαίωμα στη μόρφωση είναι θεμελιώδες και αναφαίρετο και ο απαρέγκλιτος σεβασμός σ΄αυτό απαραίτητη προϋπόθεση της κοινωνικής επανένταξης των κρατουμένων. Οποιαδήποτε απόπειρα καταπάτησής του είναι καταδικαστέα και ανεπίτρεπτη για ένα κράτος δικαίου.

Στην περίπτωση του Ν.Ρωμανού δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η πορεία που του χάραξαν  ήταν μονόδρομος…Στα 15 του χρόνια έγινε  μάρτυρας της εν ψυχρώ δολοφονίας του φίλου του από τα “όργανα της τάξης”, τέσσερα χρόνια αργότερα κακοποιείται φριχτά μετά τη σύλληψή του για συμμετοχή σε ληστεία, η φωτογραφία του κυκλοφορεί  (ρετουσαρισμένη) σε όλα τα ΜΜΕ, διαπομπεύεται και στιγματίζεται  ως εγκληματίας ήδη από την προδικασία, λίγο καιρό μετά βλέπει τους αστυνομικούς που τον βασάνισαν να βραβεύονται για την “ανδρεία” τους από την ΠΟΑΣΥ και ένα χρόνο αργότερα  η ίδια πολιτεία τον παρακολουθεί ασυγκίνητη να πλησιάζει στο θάνατο αρνούμενη να εφαρμόσει τη νομιμότητα την οποία για άλλη μια φορά κουρελιάζει –ενώ υποκριτικά την επικαλείται-  στο πλαίσιο της πολιτικής της άγριας καταστολής και της μηδενικής ανοχής. Πόση ακόμη κρατική βία, αυθαιρεσία και κατάχρηση εξουσίας μπορούμε άραγε να μεταβολίσουμε ως κοινωνία;

Ευαγγελία Κιρκινέ